در شرکت‌های نرم‌افزاری، مدیریت زمانی به مشکل تبدیل می‌شود که به جای تمرکز بر نتیجه و رشد افراد، به کنترل مداوم جزئیات کار آن‌ها بپردازد. مدیریت ذره‌بینی باعث کاهش استقلال، خلاقیت و مسئولیت‌پذیری تیم می‌شود و معمولاً به جای حل مشکلات عملکردی، فقط وابستگی به مدیر ایجاد می‌کند. مدیر حرفه‌ای به جای کنترل هر تصمیم و هر ساعت حضور، باید انتظارات را شفاف کند، روی کیفیت خروجی تمرکز داشته باشد، بازخورد بدهد و به افراد متخصص اعتماد کند. در تیم‌های فنی موفق، اعتماد به معنی نبود نظارت نیست؛ بلکه یعنی نظارت بر نتیجه، نه کنترل هر حرکت. مدیر موفق کسی نیست که همه جزئیات کار را خودش انجام دهد، بلکه کسی است که تیمی توانمند، مستقل و پاسخگو بسازد.

نگرش، در همکاری درون تیمی، بسیار مهم است. بدترین کاری که شما می توانید انجام دهید، استخدام یک فرد خودخواه یا لجباز است که هر چقدر هم که محیط شما سالم باشد، با گذشت زمان، یک محیط سمی برای تیم شما ایجاد خواهد کرد.

آنچه به تجربه در این سالها آموختم، این بوده است که این نوع نگرش، به قدری سمی است که هم تیمی ها را به حالت خستگی مداوم می برد و این گونه افراد، هیچ گونه رشدی برای تیم ایجاد نمی کنند و مهمتر از همه، تیم به جای انجام دادن کارهای اصلی، زمان زیادی را برای مبارزه با آنها تلف می کند و به مرور زمان، کل مجموعه ضرر خواهد کرد.